Ben affettim cinayetini

Yalnız yüreğimi geri istiyorum

Çünkü yüreğim yokken

Bedenimi gömemiyorum

Ölmeler içinde en kötüsüydü

Belki de benimkisi

Sevginle yandım

Hasretinle dondum

Yokluğunda uçurumlardan yuvarlandım

Seni sevmelere doyamadığım için

Hep aç kaldı yüreğim

Hep uçsuz bucaksız çöller gördüm gözlerinde

Kuş uçmaz kervan geçmez gözlerinde kayboldum

Susuzdum, sensizdim

Susuzluğuma gülüşün yeterdi

Onu da çok gördün

Bir İstanbul öyküsüydü sana yazdığım

Efsane olmasını umuyordum

Trajedi oldu …