|
|
| Yazar baris | |
| Cuma, 02 Mayıs 2008 | |
|
Hatırlarsın bahardı Bir yağmura yakalanmıştık İstanbul’un havası kadar kararsızdı aşkım Yine şemsiyemiz yoktu Eteklerimizden yağmur Gözlerimizden umut akıyordu Yağmur seninle anlam buluyordu Ve sen yağmurda bir başka güzeldin Susuyorduk Sesin hükümsüz kaldığı bir dünyada Düşünmek ve ümit yasaktı Araba ışıkları ve yorgun insanlar Akıp gidiyordu penceremizden Aldırmıyorduk Yaşamak ve düşünmek zor Zor pahalıydı Bizim umut yazmalı Pembe balonlarımız vardı Oysa çalıların kirli tırnakları Vakitsiz bir yağmur gibi Kesti yollarımızı Yarım kalmış bir şiir gibi umursamıyorduk Balonlarımız armağan kalmıştı Çalıların kan kokan tırnaklarına Ciğerimiz kalemi kırık bir mahkum gibi Son dem çırpınışlarda gülümsüyordu Ve ben seni nasıl da sevmiştim Bir çocuk saflığındaydı yüreğim Bir şahin gibi uçuyordum etrafında Oysa bir serçe kadar acizdim avuçlarında Benim kocaman bir ruhum vardı Benim kocaman hayallerim vardı Benim hayallerim büyük Ellerim küçüktü Ümidim, aşkım, dünyam ellerinde çöktü… |
|
| Son Güncelleme ( Pazar, 04 Mayıs 2008 ) |
| < Önceki | Sonraki > |
|---|